vrijdag 11 oktober 2013

herfst in Nederland

Foto: Beanoor

Foto: Beanoor


Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen.......

Onderweg op het fietspad tussen Schothorst en Kattenbroek 
zag ik deze vliegenzwammen staan

Vandaag was ik een Marokkaanse huisvrouw

Vanmiddag was ik voor even een Marokkaanse huisvrouw. Vanochtend nog een Nederlandse, maar na de middag stond ik de hele dag in de keuken. En dat is typisch voor Marokkaanse huisvrouwen of voor Marokkaanse vrouwen die op vakantie zijn in Marokko. Die staan namelijk ook de hele dag in de keuken, omdat de hele familie van beide kanten op bezoek komt. Zo hoort dat, heb ik me laten vertellen. Vandaar ook dat sommigen onder de vakantievierende vrouwen de eerste paar dagen nog niet laten weten dat ze in Marokko zijn aangekomen.


Vanochtend ging ik de tuin in en spitte de aarde om, totdat het begon te regenen. Typisch voor Nederland(se huisvrouwen).

Mijn jongste kwam tussen de middag thuis van school. Toen hij weer vertrok kroop ik nog even achter mijn laptop om te facebooken, maar daarna staarde het fornuis mij aan. Er moest nog gekookt worden. Wat eten we vandaag? Ik trok de koelkast en diepvries open en besloot: een groentesoepje, gebakken aardappelkoekjes, gebakken sperzieboontjes in tomatensaus, geroosterde paprika, wortelschijfjes gekookt en daarna licht gebakken met wat komijn en koriander en een dip van geroosterde aubergine, knoflook, kruiden, een beetje citroen en yoghurt. Het water loopt me opnieuw in de mond nu ik het opschrijf. Maar dat komt ook omdat ik ten tijde van dit schrijven nog steeds niet gegeten heb.

Om een uur of vier kwam manlief thuis. Hij was heel blij met mijn kookkunsten. En dat deelde hij ook tevreden mee: "Ik eet liever allerlei hapjes dan een tajine (gestoofd potje)." Ik zette alle gevulde borden op tafel en hij genoot van het eten. Heel even ging ik naar boven om de was op te hangen. Toen ik terugkwam waren nagenoeg alle borden leeg. Leeg? "Heb je alles opgegeten?" vroeg ik, licht geagiteerd. Eigenlijk had ik het kunnen weten, want mijn man eet ook altijd alle restjes op eet die ik hem voorzet. En ben ik hem niet altijd dankbaar, dat ik bijna nooit iets hoef weg te gooien. En hoe kon ik nou vergeten, dat ik hem niet voor niets "gnagna" de vuilnisbak van het huis noem?
"Mocht dat niet dan? Dan had je het eten gewoon op een bord moeten scheppen," protesteert hij. En ik besef dat zijn protest dit keer terecht is. Hij vraagt meestal of er genoeg is voor de rest van het gezin, maar deze keer moet hij zeker drie keer hebben opgeschept zonder dat ik het in de gaten had. Het was klaarblijkelijk erg lekker.

Ik moet het maar als een compliment zien. En aangezien ik nu toch huisvrouw ben, is het toch niet zo erg om nog wat sperziebonen te koken, worteltjes te bakken en aardappels te schillen? houd ik mezelf voor. Dus begin ik vol goede moed voor de tweede keer te koken.

Rond zessen komt mijn oudste zoon thuis. En eigenlijk was ik een gewaarschuwd mens, want sinds hij stage loopt, vraagt hij elke avond bij binnenkomst als een echte werkende man: "Wat is er te eten? I'm hungry woman!" Ik heb hem aangeraden om later vooral geen werkende vrouw te trouwen, want ik zie hem zo genieten als ik z'n eten opschep. Op een dag gaat hij het zijn werkende vrouw vast kwalijk nemen dat ze nooit opschept. Deze keer redde hij het ook zonder mij als bediende, want alle hapjes stonden al klaar op de tafel. Vanwege een telefoontje ging ik even de keuken uit. Dat had ik beter niet kunnen doen. Want toen ik terug kwam ontdekte ik dat mijn zoon gehoor had gegeven aan zijn voorkeur voor aardappel. De boontjes en worteltjes waren vrijwel onaangeroerd, maar de schaal met aardappelhapjes was nagenoeg leeg En dat terwijl er nog vier personen moesten eten! Mijn zoon had zich al terug getrokken op zijn kamer. Die kon ik dus niet zichtbaar of hoorbaar verwijten maken. Grrrrrrrrrrrr.

En zo kwam het dat ik voor de derde keer vandaag aardappels stond te schillen. Alsof het mijn beroep was om te schillen. Dit keer werden het echter simpele frietjes. Hollandse frietjes!


maandag 7 oktober 2013

19 dingen die we tegen onze kinderen zouden moeten zeggen

1. Ik hou van jou! Er is niets dat me tegen zal houden om van jou te houden. Niets van wat je zegt of doet zal dit ooit veranderen.



2. Je bent fantastisch! Ik verbaas me telkens als ik naar je kijk! Niet alleen maar naar wat je allemaal al kunt, maar naar wie je bent. Er is niemand zoals jij in de wereld. Niemand!



3. Je mag best huilen. Mensen huilen om verschillende redenen: als ze gekwetst zijn, verdrietig of bezorgd; als ze boos, bang of eenzaam zijn. Grote mensen huilen ook. Ik ook.



4. Je hebt een fout gemaakt. Dat was verkeerd. Mensen maken fouten. Ik ook. Maar het is toch al te laat en het is toch al voorbij. Soms kan je er nog iets aan doen, soms niet. Je kan echter opnieuw beginnen. Ik weet dat je spijt hebt. Ik vergeef je.



5. Je hebt het juiste gedaan. Dat was beangstigend of moeilijk. En ondanks dat het zwaar was, heb je het toch gedaan. Ik ben trots op je. Dat zou jij ook moeten zijn.



6. Het spijt me. Vergeef me. Ik heb een fout gemaakt.



7. Je mag van gedachten veranderen. Het is goed om een besluit te nemen, maar het is ook prima als je van gedachten verandert.



8. Wat een goede idee! Je hebt er echt goed over nagedacht. Hoe kwam je op het idee? Vertel me er meer over? Jij bent slim!



9. Dat was lief. Je hebt iemand geholpen, je hebt aan iemand gedacht. Dat voelt vast wel goed van binnen. Dank je wel!



10. Ik heb een verrassing voor je. Het is niet je verjaardag. Het is zo maar. Zo maar een verrassing. Speciaal voor jou.



11. Ik kan wel wachten. We hebben tijd. Je hoeft deze keer geen haast te maken.



12. Wat zou je willen doen? Jij mag kiezen deze keer. Je hebt zulke goede ideeën. Het is belangrijk om te doen waar je geïnteresseerd in bent.



13. Vertel me er alles over. Ik zou graag meer weten. En wat gebeurde er toen? Ik luister.



14. Ik ben bij je. Ik zal niet weg gaan zonder gedag te zeggen. Ik zie je. Ik luister naar je.



15. Alsjeblieft en dank je wel. Dit zijn bijzondere woorden. Als ik ze vergeet, wil jij mij er dan aan herinneren?



16. Ik heb je gemist. Ik denk aan je als we niet samen zijn.



17. Probeer het maar. Een beetje. Een hap, een stap. Misschien bevalt het je wel. Ik kan je helpen als dat nodig is. Maar ik denk dat je het ook alleen kan.




18. Ik zal je helpen. Ik hoorde dat je me riep en hier ben ik. Wat kan ik voor je doen? Hoe kan ik je helpen? Als we samenwerken met zijn tweeën, lukt het ons wel. Ik weet dat je het ook alleen kan, maar als je graag wil dat ik je help, doe ik dat met alle liefde.



19. Wat zou jij het liefste willen? Ook al is het nog niet je verjaardag, of een feestdag, het is nog steeds leuk om te horen wat je het liefste wil, waar je op hoopt en waar je van droomt.



Vertaald en bewerkt uit het engels




bron: thematernallens.blogspot.nl

donderdag 3 oktober 2013

Mijn lichaam schreeuwt

Mijn lichaam schreeuwt het uit: mijn oren toeteren. Mijn ogen tranen telkens. Mijn maag zeurt onophoudelijk. Mijn nek kraakt . Behalve mijn schouders en rug, zit ook ik vast. Ik voel me opgesloten in dit lichaam. Gevangen. Gek word ik er van.

Dit schreef ik ongeveer een week geleden in een conceptbericht. Ik wilde het toen niet plaatsen, omdat ik niet kon duiden wat er aan de hand was. Maar nu, een paar dagen later heb ik dat inzicht wel. Ik heb nu eenmaal van die dagen dat de hormonen met mij aan de haal gaan. Dan heb ik niets meer te zeggen over mijn lichaam.

Vriendinnen hebben me aangeraden om het rustig aan te doen, veel warm water te drinken, om contact te maken met de aarde, mijn grenzen beter aan te geven, etc. De eerste en de laatste tip zijn echter niet altijd even makkelijk. Ik ben nu eenmaal een bezige bij. Het lijkt erop dat ik het net zo druk heb als toen ik werkte. Hoe krijg ik het toch voor elkaar? Ook het aarden lukt doorgaans alleen middenin de nacht óf met begeleiding Maar nu kreeg ik van deze vriendin een gouden tip, waarmee ik zelfs overdág kan aarden. Of beter gezegd, waarmee zelfs ík kan aarden.


"Zet je voeten op de grond en stel je zelf de vraag: wat voel je? Is de bodem zacht, hard? Wat voor materiaal is het? Hetzelfde met je handen die je bijvoorbeeld op de bank hebt liggen." Ik moet met andere woorden niet alleen het zintuig denken met mijn gedachten, maar ook daadwerkelijk voelen met mijn eigen handen en voeten. Now we're talking.

Het doet me denken aan de vier bevallingen die ik achter de rug heb. Pas bij de vierde bevalling vond ik echt mijn kracht. Dat kwam doordat de verloskundige die ik toen had, behalve deskundig ook vol begrip en wijsheid was. Zij zei heel overtuigend van te voren: "Het is jouw bevalling. Schreeuw als je wil schreeuwen. Ga staan als je wil staan. Het is aan jou." Dat was overigens niet wat ik bedoelde met 'het doet me denken aan'. Wat ik wél bedoelde is, dat zij niet alleen zei, waar ik naar toe moest persen, maar dat zij mij de tip gaf mijn hand op het hoofd van mijn kindje te leggen. Op het moment dat ik de bovenkant van zijn hoofdje - het was een zoon - voelde, begreep ik het en verliep de bevalling veel beter. Het was een wonder.

Het menselijk lichaam is sowieso een Godswonder. Ik kan er alleen maar zo goed mogelijk voor zorgen. Het lichaam is als een jas die ik uittrek na mijn dood.

Ondanks dat besef blijft het toch irritant, dat ik er geen controle over heb in slechte tijden. Mijn lichaam neemt me dan in een houdgreep, waarbij de geest me soms ook nog bij de keel grijpt. Dan zijn van die tijden dat ik naar een hutje op de hei verlang. Of juist naar spontane liefdesverklaringen van mijn vriendinnen.

Gelukkig duurt zo'n dip nooit lang. Dat bepaal ik overigens zelf. Ik kan er ofwel voor kiezen om zielig op de bank te hangen, wat ook wel eens lekker is. Maar ik kan ook kiezen voor een wandeling aan het water. Of om mijzelf te installeren op een terras samen met een maatje en een uur lang mensen kijken. En zo zet ik een 'dip'dag om in een topdag en 'vergeten' mijn lichaam en geest de ellende.


zaterdag 21 september 2013

Listen to your heart



Listen to your heart
although it's hard
Because every part
of the body
is talking
to you


But no,
You just go on
Not able to stop
the TGV
in your mind

How great your despair
Your lack of trust
Wandering around
as if you were lost

Just sit down,
Keep quiet
And listen

woensdag 18 september 2013

23 dingen waar een vrouw echt mee moet stoppen

'Wij zijn zelf onze grootste vijand' is een cliché, maar diep in ons achterhoofd weten we ook dat het een waarheid als een koe is. We maken onszelf vaak zo gek in het streven naar het perfectioneren van ons werk, huishouden, onze relaties (familie en vrienden), en van onszelf, dat we er moe van worden. Heel moe.

Daarom 23 dingen waar je als vrouw mee op zou moeten houden, zodat je de wereld weer aan kan. Je zult je waarschijnlijk niet overal in herkennen, maar als er ook maar één tip bij zit, waar jij iets aan hebt: doe er dan wat aan! Als het niet in één keer lukt, probeer het dan gewoon nog een keer, want de aanhouder wint - wat overigens weer zo'n cliché is.
foto: monstras.it
1. De hele tijd excuses aanbieden. Onderzoek heeft aangetoond dat vrouwen vaker "sorry" zeggen dan mannen. Nu is het juist goed om je verontschuldigingen aan te bieden voor iets waar je verantwoordelijk voor bent, maar constant je excuses aan te bieden voor van alles en nog wat doet meer kwaad dan goed. Je hoeft je niet te verantwoorden als je een afspraak verzet of als je met een vriendin over je problemen wil praten. Wees baas over je voorkeuren en besluiten.

2. Overal "ja" op zeggen. Ja, ik spreek graag met je af om samen een kop koffie te drinken, alhoewel ik doodmoe ben en eigenlijk alleen maar in mijn bed wil kruipen. Ja, is goed, ik kijk jouw werk ook nog wel even na, terwijl ik omkom in mijn eigen werk. Ja, ik wil wel bij je langs komen, ook al komt die vreselijke vriendin van je die ik niet kan uitstaan, ook langs. Zeg geen "ja" als je het niet echt meent of wilt. Mensen zullen je meer respecteren als je grenzen stelt.

3. "Nee" tegen jezelf zeggen. Veel vrouwen spenderen te veel van hun tijd aan het benoemen of bedenken van wat ze allemaal niét kunnen, waar ze niet genoeg van weten, of wat ze niét hadden moeten doen. Laat je onzekerheid en angsten niet de controle over je krijgen, want hierdoor zullen veel kansen aan je voorbij gaan. Dus stap op die groep mensen af, waarvan je dacht dat je er misschien niet tussen zou passen; schrijf die sollicitatiebrief voor die baan waarvan je dacht dat je die toch nooit zou krijgen; en trakteer jezelf op een leuk uitje zo nu en dan, ook al vind je dat niet nodig.

4. Voedsel als je vijand zien. Vrouwen krijgen zo vaak de boodschap voorgeschoteld dat hun waarde van hun uiterlijk af zou hangen, dat ze er in gaan geloven. Ons haar hoort gladgestreken of perfect gekruld te zijn, we mogen eigenlijk niet zonder make-up de straat op, alhoewel de look wel 'natural' moet zijn, en wij moeten vooral slank zijn, maar dan wel met een beetje bil- en borstpartij, want we moeten wel vrouwelijk blijven. Hoe kan je nog genieten van voedsel als je aan zulke normen moet voldoen? Wees je je er bewust van wat je in je lichaam stopt - het is immers het enige lichaam dat je hebt - maar voel je nergens schuldig over. Geniet met volle teugen van elke gezonde smoothie en komkommersalade, maar ook van elke hap lasagna rijk bestrooid met Goudse kaas, en van elke lik van je sorbet met slagroom. Je zou geen spijt moeten hebben van eten. 
foto: wisselaar.nl
5. Ontevreden zijn met je lichaam. Waarom zou je ontevreden zijn met je hoofd of je lichaam? Al dat geknies en geklaag; houd toch eens op met jezelf te pijnigen. Dit is wat jou gegeven is. Zorg er goed voor. En let vooral op de binnenkant. Als je jezelf niet kunt accepteren, zoals je geschapen bent, kan je beter met een therapeut gaan praten.

6. Jezelf niet serieus nemen als je iets bereikt op professioneel vlak. Vrouwen neigen ertoe zichzelf minder serieus te nemen als ze iets voor elkaar gekregen hebben op hun werk. Of ze denken dat ze het succes eigenlijk niet aan zichzelf te danken hebben. Houd toch op met deze nederige opstelling. Schat je inzet op de juiste waarde. Je hebt die nieuwe baan, die promotie of die publieke erkenning gekregen omdat je het verdiend hebt. Let er wel op, dat als je je onbescheidener opstelt, niet iedereen daar begrip voor heeft. Maar laat ook dat verder niet jouw zorg zijn.

7. Op obsessieve wijze alle foto's waar je online minder flatteus op staat verwijderen. Het is begrijpelijk, dat je er niet van gediend bent dat jij die foto waar je niet zo goed op staat niet als profielfoto gebruikt. Maar overdrijf nou niet: waarom verwijder je alle foto's waar je maar enigszins onflatteus op staat op bijna dwangmatige wijze? Vaak is het zo, dat anderen niet eens hadden opgemerkt dat we op die ene foto best een onderkin hadden. Mensen, waar maken we ons druk om? Over een paar jaar hebben we spijt dat we geen foto meer hebben van bijvoorbeeld de diploma-uitreiking van ons broertje, omdat we onze ogen dicht hadden op die foto.

8. Je echte leven vergelijken met iemand anders virtuele leven. Als je heel veel tijd spendeert aan je online leven of het virtuele leven van iemand anders, dan is dat best zorgwekkend. Onderzoek heeft uitgewezen dat degenen die verslaafd zijn aan Facebook, vaker een laag zelfbeeld hebben dan degenen die er weinig tijd aan besteden. Als je urenlang langs de tijdlijn scrollt van 'je vrienden', en je afvraagt waarom die persoon er zo gelukkig uitziet terwijl jij je steeds rotter gaat voelen, dan heb je echt een probleem. Je zelf constant vergelijken met anderen zorgt ervoor dat je depressieve gevoelens ontwikkelt. Schuif op zo'n moment je laptop aan de kant en geniet van het 'nu'. Vind je dat saai? Het is tenminste wel echt.

9. Vasthouden aan spijt en schuldgevoelens. “Ik ben gewoon tegen spijt,” zei Lena Dunham in 2012 tijdens het New Yorker Festival. Schuldgevoelens en spijt zijn twee emoties die de persoon in kwestie doorgaans 'martelen'. Erken de gevoelens, maar blijf niet achterom kijken, want het verleden komt nooit meer terug. Ga verder met je leven.

10. De hele dag hakken dragen. Vrouwen zijn er dol op om pumps te dragen, maar het is erg onverstandig om daar de hele dag op te lopen. Kies toch eens gewoon voor comfort, in plaats van je voeten in schoenen met stiletto-hakken te wurmen. Jouw voeten en jijzelf zullen hier later spijt van krijgen. Zelfs kleine hakken kunnen voor rugproblemen zorgen. Bovendien kunnen lage schoenen bijzonder galant staan.
foto: Plazilla

11. Beoordeel het seksleven van andere vrouwen niet. We moeten ons niet bemoeien met het seksleven van een ander. Dat is de zorg van die ander. Als je de neiging hebt iemand als pin-up of als preuts te bestempelen, houd dan je lippen op elkaar. Zelfs als je geschokt bent -bijvoorbeeld door het obscene gedrag van voormalig tieneridool Miley Cyrus -  dan hoef je die persoon nog niet te beschimpen of bespotten.

12. Je eigen seksleven (laten) beoordelen. Niemand hoeft te weten met hoeveel mannen je het bed gedeeld hebt of wat jij gisteravond hebt uitgespookt in bed. Laat bedgeheimen geheim.

13. Proberen 'cool'  of 'chill' over te komen. Misschien ben je een stoere meid met een motor, maar als je dat niet bent, probeer dan niet 'cool' te doen. En probeer niet 'chill' over te komen, terwijl je een stresskip bent. Wees gewoon jezelf in plaats van dat je je voordat als iemand anders. Als je jezelf bent, ben je vanzelf 'chill'.

14. Bang zijn voor het label 'gestoord'. Er is niets makkelijker om een vrouw in diskrediet of uit balans te brengen dan door haar te beschuldigen dat ze overgevoelig is. "Ik denk niet dat het idee dat vrouwen 'gestoord' zijn onderdeel uitmaakt van een complottheorie," schreef auteur Yashar Ali in een blog voor de Huffington Post in 2011. "Ik geloof eerder, dat het te maken heeft met een langzame maar zekere trommelslag; dat vrouwen dagelijks ondermijnd en met een kluitje in het riet weg gestuurd worden." Bang voor het label kiezen vrouwen ervoor te zwijgen. Overigens is iedereen, man of vrouw, in meer of mindere mate gestoord.

15. Je eigen (internet)dokter zijn. Als je klieren al een week lang zijn opgezwollen, hoeft dat niet automatisch te betekenen dat je een grote tumor in je nek hebt. Laat het internet voor wat het is en bezoek een echte dokter als je ongerust bent.

16. Alles op Pinterest te laten lijken. Je bent (nog) geen top-designer. Je zult niet zo maar in staat zijn een prachtige boekenkast of bank te ontwerpen. Er mag best geleefd worden in een huis. Je bent (nog) ook geen topkok. Dus jouw maaltijden hoeven er niet altijd perfect uit te zien. Als ze maar lekker smaken.

17. Bang om alleen te zijn. Er zijn zekere zaken waar je vat op hebt, zoals wie je vrienden zijn en met wie je gaat winkelen, maar je kan nooit alles onder controle hebben. Een levenspartner vinden is zoiets. Maak jezelf niet gek met de gedachte dat je altijd alleen zult blijven, en dat 'de ware' nooit op je pad zal komen, of dat jij het geluk niet meer zal vinden. Er zijn echt ergere zaken dan alleen zijn. Shirley MacLaine zei ooit: "De meest diepzinnige relatie die wij ooit op zullen bouwen, is de relatie met onszelf."

18. In een relatie blijven alleen maar omdat je niet alleen wil zijn. Als je bang bent om alleen te zijn, heb je misschien de neiging om je op de eerste de beste man, die jou aandacht schenkt, te storten. Maar uit zo'n relatie zal weinig tot niks goeds voort komen. Nora Ephron schreef: "Huwelijken komen en gaan, maar scheidingen zijn voor altijd."

19. Niet profiteren van je vrije dagen. Veel mensen kunnen het zelfs in het weekeinde of op hun vakantie niet laten hun werkmails te checken en te beantwoorden. En dat terwijl uit onderzoek blijkt dat werknemers die genieten van hun vrije tijd gezonder, gelukkiger én productiever zijn. Vroeger - nog niet eens zo heel lang geleden - hadden we geen mobiele telefoons en waren we niet 24/7 bereikbaar. Er is niets ergs aan om je telefoon uit te schakelen in het weekeinde of als je een lange wandeling maakt langs het strand.
foto: wetenschap24.nl
20. In een giftige vriendschap blijven hangen. Schrap vrienden van je vriendenlijst die jou niks goeds brengen of jou alleen maar onrustig of ongelukkig maken. Het leven is te kort om je laten leiden/lijden door dit soort zogenaamde vrienden.

21. Je verplicht voelen met mensen om te gaan. Dat je vroeger elk moment op de dag met haar omging op de basisschool, wil niet zeggen dat je nu nog steeds een klik met haar hebt. Als het niet goed voelt, mag je een vriendschap best laten verwateren. Voel jezelf daar niet schuldig over.

22. Je schamen voor je hobby's. Als jij een bepaalde hobby hebt die anderen niet met je delen, dan hoef je dat niet te verbergen. Als jij bijvoorbeeld van kitsch houdt, terwijl je vriendinnen van kunst houden, dan moet je je daarvoor niet te schamen. Maak je niet druk over hoe je er uit hoort te zien, waar je over hoort te praten, en/of wat jij belangrijk zou moeten vinden. Wat maakt het uit dat je geen verstand hebt van muziek? Of dat jij als vrouw geobsedeerd bent door voetbal of niet elke dag 'Goede Tijden, Slechte Tijden' kijkt.

23. Deadlines stellen voor belangrijke momenten in je leven. Probeer niet om precies te plannen wanneer je in elk geval getrouwd moét zijn, of baby's zou moeten krijgen, of die droombaan moet hebben gevonden. Geniet van de onzekerheid van het bestaan en sta je zelf toe om je te laten overrompelen en blij verrassen door de momenten dat er zich iets groots in je leven aandient.

gebaseerd op een artikel in de Huffingtonpost

zaterdag 14 september 2013

Hard werken


foto: zen-op-kantoor.net

Van jongs af aan heb ik geleerd
Dat iemand die hard werkt wordt geëerd
Nou, ploeteren dat heb ik gedaan
Met 100 %  inzet in elke baan

Maar wat heeft het me nou gebracht?
Heeft men mij daarom meer geacht?

Echt niet

Het gaat bij werken niet om hardheid
Of de op-kantoor-gespendeerde tijd
Het gaat er om dat jij hard werken mijdt
En een ander in jouw plaats lijdt

Het enige dat jij hoeft te doen
Is inspireren 
En delegeren
Flaneren in je duurste kleren
En luilakken de rug toekeren
Je moet ook goed zijn in bezeren
en ervoor zorgen dat er weinig valt uit te keren

Van jongs af aan heb ik geleerd
Dat hard werken wordt geëerd
Maar mensen, dat is echt verkeerd