12 gewoonten van mensen zonder kopzorgen

Degenen die grootsheid bereiken, moeten een oceaan vol moeilijkheden overzwemmen, voordat zij zullen slagen

Dat we ons zorgen maken is een onvermijdelijk deel van het leven. Slechte dingen kunnen nu eenmaal gebeuren, en we hebben als mens van nature de neiging om van te voren al na te denken over allerlei negatieve gevolgen van iets wat nog moet gaan gebeuren.

In feite is het erg onproductief om te tobben, maar “we doen het elke keer weer opnieuw, zonder enige uitkomst, en meestal gaan we uit van het slechtste scenario van de toekomst,” legt dr. Jason Moser, assistent-professor van de Afdeling Psychologie van de Universiteit van de staat Michigan in Amerika, die onderzoek heeft gedaan naar kopzorgen.

“Onzekerheid hoort bij het leven, net zoals rampen," vertelt hij. Er is een groot verschil met angst. Angst heeft een duidelijkere oorzaak, zoals voor de spin op de muur, maar mensen maken zich zorgen over “een ongestructureerde, toekomstige, onzekere dreiging – iets dat mogelijk zou kunnen gebeuren.”

Terwijl het onderzoek niet duidelijk is over de mate waarin mensen zich bezig houden met tobben, is het duidelijk dat sommige persoonlijkheidstypen vaker kopzorgen hebben dan andere. Volgens Moser schijnt er bijvoorbeeld een relatie te zijn tussen neuroticisme (negatieve emotionaliteit) en tobben, en hetzelfde geldt voor een algemene intolerantie voor onzekerheid. En terwijl iedereen wel eens kopzorgen heeft, is het mogelijk om zo veel te tobben dat het je dagelijkse leven beïnvloedt.

Maar zelfs als je een piekeraar bent, is het nog niet te laat. Er is namelijk een aantal effectieve strategieën die piekeraars kunnen hanteren om de negatieve spiraal te doorbreken. Dr. Moser en dr. Christine Purdon, psycholoog, professor en directeur van het Centre for Mental Health Research aan de Universiteit van Waterloo, delen enkele zeer effectieve gewoonten en strategieën met ons om het tobben tegen te gaan door prijs te geven welke gemeenschappelijke kenmerken mensen hebben die zich weinig tot geen zorgen maken. Deze strategieën worden aangevuld met tips vanuit islamitisch oogpunt:

Zij focussen op het heden
Misschien is één van de grootste verschillen tussen tobbers en niet-tobbers dat de laatsten in het heden blijven, en dat zij zich niet druk maken over zaken die nog in de toekomst zullen plaats vinden. Purdon noemt het de ‘zorgen-ketting’ – het idee dat een zorg tevoorschijn komt komt met de woorden “wat als…..” en zo voort. Niet-tobbers zijn beter in staat om naar het probleem te kijken en de oplossing te zien, “maar een piekeraar kan die afstand niet bewaren,” legt ze uit. “De geest gaat een stuk sneller.”

Bijvoorbeeld, stel dat je zoon, die naar de middelbare school gaat, thuis komt met een slecht cijfer. Als je een tobber bent, zou je je mogelijk zorgen maken over het feit dat hij zal blijven zitten, en dat hij uiteindelijk niet aan een vervolgopleiding kan beginnen. Terwijl een niet-tobber zich realiseert, dat het probleem is, dat je zoon voor dit vak waarschijnlijk niet hard genoeg heeft geleerd. Punt. “Ik ben in staat om te zeggen: ‘Normaal gesproken gaat het goed met hem, hij is slim, hij is toegewijd, het zal goed komen; dit is een dip, geen vast patroon,” legt Purdon uit. Terwijl de tobber bezorgd wordt, en “hun intentionele focus vernauwt tot mogelijke dreigingen. Ze kunnen zichzelf in een oogwenk heel bezorgd maken.”

Ook in de Islam wordt aangeraden om 'wat als' en 'als' uit je (brein)vocabulaire te schrappen. Volgens een sterke overlevering van Aboe Huraira in Muslim heeft de profeet, vrede zij met hem, gezegd: "Als je door iets (in de vorm van beproevingen) getroffen wordt, zeg dan niet: "Als ik dit niet gedaan had, dan zou dit en dat nooit gebeurd zijn," maar zeg: "Allah heeft laten gebeuren wat Hij heeft opgedragen dat er zou gebeuren." En het woord 'als' opent de deuren van de duivel."

"De gebeurtenis bevolen door Allah, zal voorbijgaan, probeer het dus niet te versnellen," zegt Allah in de Quran, hoofdstuk De Bij, vers 1. "Het is niet verstandig vruchten te plukken voordat ze rijp zijn", schrijft dr. 'Aaidh Al-Qarni in 'Wees niet bedroefd'. "Morgen bestaat niet, want het is vandaag geen realiteit. Waarom moet u zich dan ermee bezig houden. Waarom bent u zo bang voor toekomstige rampen? Waarom wordt u zo door gedachten daaraan in beslag genomen, helemaal als u niet eens weet of u morgen wel zult zien? Hij vraagt ons alleen duidelijke plannen voor vandaag te maken: "Vandaag zal ik mijn huis en mijn kantoor opruimen. Vandaag zal ik bijzonder op mijn lichamelijke reinheid en uiterlijk letten, etc." Het is dus zaak om één hoofdprioriteit per dag te kiezen.

Ze praktiseren mindfulness
In het verlengde van 'in-het-heden-blijven' ligt het beoefenen van mindfulness, vaak vertaald met milde aandacht. Mindfulness kan ons helpen om de focus weg te leiden van allerlei hypotheses van wat mogelijk allemaal op je weg zou kunnen komen. "Het helpt je in het hier en nu te blijven en het helpt je om bewust te worden van je gedachten," zegt Purdon.

Therapie, zoals cognitieve gedragstherapie en therapie gericht op acceptatie en toewijding, kan piekeraars ook helpen om de negatieve spiraal te doorbreken, aangezien zij hun aandacht richten "op het idee om niet te strijden met je gedachten of ze te ontkennen, maar om de mensen te helpen zich op hun leven en hun waarden te focussen en op het heden, zodat ze besluiten kunnen nemen," voegt Moser toe.

Als je als moslim je gebed verricht en je raakt overweldigd door allerlei gedachten en zorgen, waardoor je je concentratie kwijtraakt, laat dit dan geen reden zijn tot nog meer zorgen en zelfverwijt. Constateer dat je aandacht wordt afgeleid, en keer terug met je aandacht naar het gebed, zonder het je zelf kwalijk te nemen. Blijf dit praktiseren, totdat je op een gegeven moment meer greep hebt op je gedachten die voorheen met je aan de haal gingen.

Hun brein werkt werkelijk anders als er een reden tot zorg is
Moser publiceerde onlangs de gegevens van een onderzoek in de Journal of Abnormal Psychology, waarbij hij aantoonde dat de hersens van tobbers en niet-tobbers anders werkte tijdens een stressvolle gebeurtenis. Voor de studie hadden Moser en zijn collega's 71 vrouwen gevraagd om een vragenlijst in te vullen waaruit zou blijken of ze in het algemeen positieve of negatieve denkers of tobbers zijn. Vervolgens kregen de deelnemers negatieve beelden te zien - zoals van een vrouw die een mes tegen de keel kreeg gedrukt door een gemaskerde man - terwijl ondertussen hun hersenactiviteit werd opgenomen en gemeten. Moser ontdekte dat de hersens van de positieve denkers minder actief waren dan die van de negatieve denkers/tobbers. In feite "was bij de tobbers een paradoxaal boemerangeffect in hun hersens waar te nemen als hen gevraagd werd hun negatieve emoties te temperen," legt Moser uit. "Dit geeft aan, dat zij werkelijk veel moeite hebben om een positieve draai aan moeilijke gebeurtenissen te geven en dat hun negatieve emoties zelfs erger worden als hen wordt gevraagd positief te denken."

Al-Qarni zegt: "Veel mensen in deze wereld zijn onbeschrijfelijk bang voor toekomstige armoede, voor honger, voor ziekte en rampen; dit soort gedachten worden door de duivel geïnspireerd. Allah zegt in de Qur'an in hoofdstuk 2 De Koe vers 268 namelijk: "Shaitan bedreigt jullie met armoede en beveelt jullie zonden te plegen, terwijl Allah jullie vergiffenis belooft van Hemzelf en overvloed, en Allah is voldoende voor de noden van al Zijn schepselen, Alwetend."

Ze zijn meer geneigd om risico's te nemen
Terwijl piekeraars het moeilijk vinden om een besluit te nemen - ze hebben meer tijd nodig omdat ze lang blijven haken in alle mogelijk negatieve uitkomsten - zijn niet-tobbers bereid om oplossingen voor problemen uit te proberen ook al is de uitkomst daarvan mogelijk negatief. Volgens Moser zijn niet-tobbers ook flexibeler in hoe ze over dingen denken, waardoor ze niet in een negatieve spiraal terecht komen.

Wees niet bang om te falen. Falen hoort bij het leven. Problemen zullen altijd op ons pad komen. De profeet, vrede zij met hem zei: "Als Allah iets goeds voor iemand wil, dan geeft Hij hem problemen." Dr. 'Aaidh al-Qarni schrijft: "Wees daarom niet overbezorgd als u met ziekte, de dood van een zoon of het verlies aan weelde (of inkomsten) geconfronteerd wordt. Allah heeft deze zaken verordend en de beslissingen zijn aan Hem, en Hem alleen." Als we geduld tonen en gelovig blijven, zullen we de beloning ontvangen en zullen onze zonden vergeven worden.

Wees niet bang om risico's te nemen. Leef met hoop op een goed en gezegend leven. Wees vastberaden, standvastig en verlang oprecht dat je van zorgen, verdriet, angst en zenuwen bevrijd wordt.

Ze zien de zaken in een breder perspectief
Niet-tobbers zijn in staat om afstand te nemen van een situatie om het op deze manier in een breder perspectief te plaatsen. Tobbers daarentegen vernauwen hun perspectief tot een enkele zienswijze. Een manier waarop dit gebeurt is door dat ze alle mogelijke slechte scenario's op een rij zetten en zich dan voorstellen welke uitkomsten het meest waarschijnlijk zouden zouden kunnen. Bij voorbeeld: als een tobber zich zorgen maakt dat ze haar baan zal verliezen, stelt ze zich het slechtste scenario voor, namelijk dat ze mogelijk dakloos en alleen onder een brug zal moeten doorbrengen.

Moser geeft overigens aan dat een tobber door het scenario heen praten haar toch zal helpen om in te zien dat wat zij zich inbeeldt erg onwaarschijnlijk is. Hij stelt ook een andere simpele strategie voor waardoor zij een en ander in een ander of breder perspectief kan zien, en dat is door de eigen naam te gebruiken in plaats van 'ik' als er over de emoties gesproken wordt. Dus in plaats van: "Ik ben er niet in geslaagd om...", kan je beter over jezelf in de derde persoon spreken, om de zaken vanuit een ander perspectief te kunnen zien.

Verder is het van belang je op het moment dat de zorgen zich in je hoofd opstapelen, te realiseren dat leven van een gelovige altijd in een breder perspectief geplaatst kan worden. Als je beseft dat je leven in dienst staat van God en dat je je hele leven voorbereidt op het Hiernamaals en dat je standvastigheid zal worden beloond, wordt je hart gezuiverd van zorgen en verdriet. Je zal tevreden zijn met wat op je pad komt, omdat je weet dat je op God kan vertrouwen. Hij deed namelijk de belofte in de Qur'an in hoofdstuk De Bij, vers 97: "Iedereen die goede daden verricht, of hij nu een man of een vrouw is, terwijl hij een ware gelovige is, waarlijk, voor hem geven Wij een goed leven en Wij zullen hen zeker een beloning in overeenstemming met het beste wat zij plachten te doen." Behalve de beloning, bied God ook directe geruststelling in hoofdstuk De Donder, vers 28: "Waarlijk, in het gedenken van God vinden de harten rust!" De rust zullen we ervaren omdat, op het moment dat wij aan God denken, Hij aandacht aan ons persoonlijk schenkt: "Gedenk Mij, Ik zal jullie herinneren," in hoofdstuk De Koe, vers 152. De beste gedachtenis is natuurlijk de Salaat, het gebed, dat een moslim vijf maal daags dient te verrichten. Als de profeet, vrede zij met hem, door moeilijkheden was getroffen, zei hij altijd: "O Bilal! Geef ons rust en roep op tot het gebed."

Zij pakken de zorg bij de wortel aan
Het probleem met kopzorgen is dat het uit de hand kan lopen en datgene waar je kopzorgen over hebt, eigenlijk maar weinig meer van doen heeft met het echte probleem. Daarom is het zo belangrijk om het echte probleem onder ogen te zien, zodat je de negatieve gedachten een halt kan toeroepen.

"Als ik met tobbers van doen heb, probeer ik probleemidentificatie toe te passen, en ik stel ze daarmee op hun gemak," vertelt Purdon. "Ja, er bestaan sommige problemen die tot iets anders kunnen leiden, maar laten we ons geen zorgen maken over iets wat nú gebeurt."

Het is belangrijk, dat tobbers van probleem-generator waar ze toe geneigd zijn, naar probleem-oplossing worden geleid. "Tobbers denken dat wat zij doen constructief is, namelijk dat zij anticiperen op wat komen gaat, - en soms zal het werken," legt Purdon uit, "maar over het algemeen kunnen ze niet meer stoppen met (negatief) denken als ze eenmaal begonnen zijn."

Zij tobben wel, maar stellen er een tijdslimiet aan
"Een van de redenen waarom mensen zich zorgen maken, is dat ze denken, dat ze het meteen moeten overdenken. Ze denken dat ze er op moeten anticiperen en alle uitkomsten moeten incalculeren. Maar het leidt de aandacht af van waar ze eigenlijk echt hun tijd aan zouden moeten besteden, zoals hun baan, hun man, de kinderen, wat dan ook," legt Purdon uit. Daarom stelt zij een strategie voor, genaamd 'de zorgen-stoel'. "Het werkt als volgt: reserveer een kwartier tijd per dag waarin je helemaal in je eentje je zorgen mag overdenken. Maak je geen zorgen buiten deze vijftien minuten om, en zorg er ook voor dat deze sessies elke dag op een en dezelfde plek (vandaar de term 'de zorgen-stoel') plaats vinden."Wat dit betekent is dat je, als je de bezorgdheid voelt opkomen, je tegen jezelf zegt: "Ik denk er later over na. Ik kan mijn aandacht 'uitschakelen' en mij op andere dingen richten," verklaart Purdon. "En wat ze dan vaak ontdekken is dat de bezorgdheid daarna verdwenen is." "

In plaats van 'de zorgenstoel' kan je als moslim ook het uiten van je zorgen beperken tot de momenten van gebed. Op het moment dat je je hoofd tegen de grond drukt, ben je het dichtst bij je eigen Schepper en kan je al je zorgen bij Hem neerleggen.

Ze hebben het vertrouwen dat ze alles aankunnen wat op hun pad komt
Mensen die zich veel kopzorgen maken, denken niet alleen maar na over wat er allemaal mis kan gaan, volgens Purdon, maar ze missen ook het vertrouwen in hun eigen capaciteiten om daarmee om te gaan. De psycholoog noemt het wel ironisch dat tobbers over het algemeen erg goed reageren in een crisis, aangezien ze gewend zijn om alle slechte scenario's van te voren al uit te denken. Niet-tobbers kunnen daar echter ook mee omgaan, volgens haar, omdat zij er simpelweg op vertrouwen dat het goed komt.

Als er problemen op je pad komen, maak dan niet van elke mug een olifant. Realiseer je dan, dat Allah je niet meer problemen zal geven, dan je aan kunt. "Allah belast geen ziel boven haar vermogen. Voor haar is wat zij verdient en tegen haar is ook wat zij verdient." (hoofdstuk De Koe, 286).

Ze bezitten de capaciteit om positief te blijven denken ook al lijkt er geen uitweg mogelijk
Als we de genoemde afbeelding van Moser in het Journal of Abnormal Psychology study, die eerder beschreven werd, nog eens overdenken. Als je je het beeld voorstelt van een vrouw die een mes tegen haar keel krijgt gedrukt door een gemaskerde man, wat zou dan volgens jou als volgt kunnen gebeuren? Een tobber denkt dan aan de slechtste uitkomst mogelijk, terwijl een niet-tobber in staat is om te bedenken dat de vrouw zich los zou kunnen rukken. Ook denken ze vaker dat de uitkomst ook positief kan zijn.

Die capaciteit om positief te blijven, hangt nauw samen met het beoefenen van geduld. "Waarlijk, het ware geduld is dat wat jullie bij een innerlijke schok tonen," zei de profeet, vrede zij met hem. 'Aaidh al-Qarni voegt toe: "Degenen die grootsheid bereiken, moeten een oceaan vol moeilijkheden overzwemmen, voordat zij zullen slagen... Na het lezen van de biografieën van een aantal succesvolle mensen uit het verleden, was ik verbaasd over de hoeveelheid geduld die zij opbrachten, en hun vermogen om zware lasten te dragen om daarna alleen maar als sterkere mensen tevoorschijn te komen. Moeilijkheden vielen op hun hoofd als de inslag van hagel en toch bleven zij standvastig als bergen. En toen, na een korte tijd, werden zij voor hun geduld beloond."

Ze stellen zichzelf de juiste vragen
"Tobbers die hun zorgneigingen beter onder controle willen krijgen, zouden zichzelf een aantal vragen kunnen stellen als ze in een negatieve gedachtespiraal terecht dreigen te komen. Namelijk: 'Is het mijn probleem?' Ten tweede: 'Heb ik er controle over?' en tot slot 'Heb ik al alles gedaan wat binnen mijn mogelijkheden ligt? En: 'Gaat er een dreiging van uit?'," stelt Purdon voor. "Als er geen dreiging vanuit gaat, is er namelijk geen reden tot bezorgdheid."

'Aaidh al-Qarni zegt: "Denk daarom na over wat de oorzaak van uw angsten is en vraag u zelf af: is het uw energie en gezwoeg waard? Wat het ook is, dat die bezorgdheid veroorzaakt, u besteedt er uw verstand, uw vlees en bloed, tijd en energie aan. En als het uw energie en tijd niet waard is, dan heeft u een groot deel van uw belangrijkste bron verspild. Psychologen zeggen dat u alles in verhouding met de ware waarde ervan moet beoordelen en het dan op de juiste plaats moet zetten. Nog meer waarheid bevat de uitspraak van Allah: "Voorwaar Allah heeft de maat aan alle dingen gegeven." (Qur'an, hoofdstuk De Scheiding, vers 3)

Ze weten hoe zij hun negatieve gedachten kunnen herkennen
“De ergste chronische piekeraars accepteren hun gevoelens minder goed. Ze kunnen slecht tegen onzekerheid en zij vinden negatieve emoties onaanvaardbaar. Volgens Moser hebben mensen met een positievere kijk op het leven eerder in de gaten wanneer negatieve emoties met ze aan de haal gaan - het maakt niet uit of het om relaties, om werk of om het betalen van de rekeningen gaat. Ze maken gebruik van hun emoties om een weloverwogen besluit te nemen.

Het is belangrijk als moslim om je eigen emoties te beheersen. Dat kan alleen als je ze herkent. Als je je emoties in zowel goede als slechte tijden kunt beheersen, zal je vrede, geluk, gemak en de overwinning over je eigen ego bereiken. Als we ons zouden realiseren in welke mate negatieve gedachten ons uitputten, omdat we er slecht van slapen en onnodig lijden, zouden we op dat moment in staat moeten zijn om deze gedachten een halt toe te roepen.

Zij verrichten goede daden
Tot slot nog een islamitische tip betreffende liefdadigheid. Als je liefdadigheid verricht, zal niet alleen de persoon die je helpt daar voordeel bij hebben, ook jijzelf zal daar baat bij hebben. In plaats van dat je met jezelf en je eigen zorgen bezig bent, richt je je op de ander. Hierdoor zal je vrede in je hart vinden. Al-Qarni schrijft hierover: "Als u aan een depressie lijdt, dan zal een liefdevolle daad waarschijnlijk een groter effect op uw ziekte hebben dan het best verkrijgbare medicijn." We moeten niet denken, dat liefdadigheid maar weinig te betekenen heeft. De profeet, vrede zij met hem, zei over liefdadigheid in een authentieke overlevering van Abu Dhar uit de verzameling van Muslim: "Onderschat niet het minste van de goede werken, al is het maar het glimlachen naar je broeder als je hem tegenkomt."

bron: 'Wees niet bedroefd' door dr. 'Aaidh al-Qarni, huffingtonpost.com, hadithvandedag.nl

UIT MIJN SCHULP

Hoe is het mogelijk 

dat ik nog steeds niet

de pijn vergeten ben

van hen

die mij bedrogen hebben

meer dan een jaar geleden

Is het vanwege het feit

dat ik er in ben getrapt met open ogen?

Is het omdat ik het niet verdraag

dat ze op me neer keken?

Of dat ze me niet begrepen?

Of is het omdat ik bang ben

dat het me weer zal overkomen?

Ik gun ze mijn verdriet niet

En ik gun ze mijn geluk evenmin

Daarom is het tijd voor afscheid

Het is tijd om de angst vaarwel te zeggen

de angst voor naïviteit

voor vernedering

voor herhaling 

voor confrontatie

en onzekerheid

Het is tijd 

om weer uit mijn schulp te kruipen

(met dank aan Vilma Winter-Joe)

Wees de steen

Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen.
Maar de mens wel.

We zijn zo hardleers, dat we niet eens begrijpen dat God in zijn Genade ons toch elke keer weer kansen geeft om te leren. Kansen in de vorm van beproevingen.

In plaats van dit in te zien, vragen we ons af waarom we zo veel beproefd worden.

Dat is, beste mens, omdat je nog wat lessen te leren hebt.

Nu is een beproeving niet fijn. Wie zit er nu graag in de ellende? Maar we kunnen in plaats mokken en grienen, ook leren om anders naar de beproeving kijken. Als God je deze beproeving geeft, dan kan je het aan. Dat is een belofte die Hij in de Koran doet. In dit, veel bredere, perspectief wordt een beproeving dus een uitdaging, waarbij je succes kan behalen.

In plaats van de ezel kan je er daarom ook voor kiezen de steen te zijn.

Een steen die aan de buitenkant nog flink ruw is.....maar schitterend aan de binnenkant!

Alleen zit die pracht nu nog opgesloten in jouw binnenste. God geeft je genoeg kansen. Het is aan jou om dit in te zien en er mee aan de slag te gaan. Dat vergt onderzoek. Je zult veel moeten lezen, je zult kritisch naar jezelf moeten kijken en naar het leven dat je leidt. Wat moet er veranderen? That's the question.

God slijpt en slijpt..... totdat je het begrijpt, tot je er klaar voor bent.
Dan zal je buitenkant net zo stralen als de binnenkant.

A big treasure

It kills me to see us hurting each other

haunting each other

picking on every word the other says

Cursing and calling names

Ridiculing and playing games

I feel like keeping quiet for a while

Because I don't want to loose this feeling of mercy

This beautiful feeling of mercy

that entered my heart

as a big treasure

De nostalgie van het schaatsen

“Olé, oléhe, olé, olé. Olé, oléhe, olé, oléh….”  Vroeger, en dan praat ik over bijna 34 jaar geleden, ging ik met mijn vriendin en haar grote broer en diens vriendin vaak naar schaatswedstrijden. Ik heb Hilbert van der Duim wereldkampioen zien worden door hem naar de eindstreep te schreeuwen in 1980, totdat mijn stem schor was.  Ik moest even googlen om een video te vinden van deze grandioze overwinning in het stadion in Assen. En terwijl ik naar de beelden kijk van toen - middels de link die ik onderaan dit artikel geplaatst heb - schieten de tranen in mijn ogen.

Dit soort emoties kan ik niet echt duiden. Is het de nostalgie van vroeger? Worden er geuren opgeroepen, zoals de soep in de thermoskan die we uit onze meegenomen mokken aten? De smaak van warme chocolademelk met een dik stuk ontbijtkoek? Voel ik de kou nog in mijn halfbevroren voeten die in de auto onderweg terug naar huis gingen gloeien? Zijn het de geluiden - het overweldigende galmen van de stemmen van alle mensen bij elkaar in dat stadion? Of is het het ongelooflijke idee dat mijn nichtje uit Assen, die ook was komen kijken zonder dat we dat van elkaar wisten, van alle mensen in het stadion precies achter mij was gaan staan als toeschouwer, waardoor ik besefte: toeval bestaat niet?

Het kan ook met een verscholen nationale trots te maken hebben. Een trots die ik nu ook voel als ik naar de Olympische Winterspelen kijk. Het is niet dat ik er elke dag voor ga zitten. Mijn kinderen zijn de baas over de afstandsbediening, m.u.v. maandagavond, waarin ik hem steevast opeis om naar Spoorloos te kijken. Maar als ik kijk, dan duw ik onze sterren op het ijs bijna over de finish. Ik beweeg heen en weer zonder dat ik het besef en ik juich als er weer een medaille gehaald is door onze Nederlanders. Ik zei nog schertsend tegen mijn man, die er stiekem toch van gedroomd had dat één van zijn zoons een prof-voetballer zou worden: “Je kan de jongste beter laten schaatsen, dan maakt hij meer kans om voor Algerije uit te komen tijdens de Olympische Winterspelen.”

Het is niet dat ik zelf zo sportief ben. Behalve mijn wekelijkse twee uren-durende wandeling ben nu geen lid meer van een vereniging zoals in mijn jeugd. Toen gymde, tenniste en volleybalde ik en de hele zomer lang was ik in het buitenbad van het dorp te vinden, waar ik meedeed met Zwemvierdaagse. En in de winter schaatste ik met zwakke enkeltjes op mijn hoge noren in het kielzog van mijn vader op de ijsbaan bij ons in de buurt of op het kanaal naast onze boerderij. Maar het is heel goed mogelijk dat ik toen mee deed omdat mijn zus, mijn vriendin en ook mijn vader zo sportief waren. Het grappige is dat als ik mee deed, dat ik dan toch bijzonder fanatiek was. En dan heb ik nog steeds. Vooral bij een wedstrijdje. Dan komt ‘het beest’ in mij naar boven, dat de concurrenten wil verslaan.

Eerste ben ik nooit geworden. Niet toen ik op de lagere school zat en we wedstrijden schaatsten. Niet toen ik mee gymde met de keurgroep en ik mee ging naar wedstrijden, niet op de atletiekbaan waar de kinderen van alle scholen in de omgeving tegen elkaar streden en niet bij het tennissen. Er was altijd iemand die harder ging of beter speelde, soepeler was of zoals bij de keurgroep met netjes gestrekte armen en benen de nekkiep over de bok deed. Ik vond het wel jammer, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik was ook wel tevreden met de derde plaats in de wedstrijd schaatsen 10 t/m 12 jaar. Het bekertje moet ik nog ergens hebben bewaard.

De herinneringen aan mijn jeugd zijn zoet. Daarom denk ik toch dat de emoties die de Nederlandse schaatsers tijdens de Olympische Spelen bij me los maken voortkomen uit nostalgie. Ik heb een onbezorgde en gelukkige jeugd gehad, waar ik nu nog op kan teren. Goeie ouwe tijden!

http://nos.nl/video/207267-1982-van-der-duim-wereldkampioen.html

Succes

Geef je niet over aan een leven vol beperkingen

Wees niet bang voor teleurstellingen of moeilijkheden

Neem die hindernissen gewoon

Je zult zien

dat om succesvol te zijn

je doorgaans eerst een paar keer moet vallen

Als je later terugkijkt

blijkt die hindernis toch niet zo hoog geweest te zijn

Het waren slechts jouw gedachten 

en wat anderen van jou wensten en verwachtten

Hartelijk dank voor je reactie op de vacature

Hartelijk dank voor je reactie op de vacature.

Wij hebben uw gegevens in goede orde ontvangen.

Bedankt voor je open sollicitatie. Helaas hebben we op dit moment niet de middelen om je een plek te kunnen bieden. 

De sluitingsdatum is inmiddels verstreken. Vanwege de vele reacties ben ik nu alle kandidaten aan het bevestigen. De sollicitatie commissie is alle reacties aan het bekijken en selecteren en zodra er meer bekend is over de procedure zullen wij je hierover informeren. Maar mogelijk laten we het hierbij.

Het gaat hier niet om een vacature, maar om een stageplaats.
Mocht je daar interesse in hebben, dan hoor ik graag van je. Da's namelijk veel goedkoper.

Op dit moment zijn er meerdere kandidaten die beter voldoen aan het gevraagde profiel. Dat betekent dat de procedure nu niet met u wordt voortgezet. Wellicht dat er op een later moment nog contact met u wordt opgenomen indien dat voor de invulling van deze positie relevant kan zijn. Maar u begrijpt natuurlijk ook wel, dat we dit alleen maar zeggen om vooral vriendelijk over te komen. 

Nadat ik informeerde naar de invulling van een vacature: De commissie is zich nu aan het buigen over de reactie en binnen een week krijgt iedereen uitsluitsel. Door de zomervakantie is de procedure vertraag. Na een week nog geen reactie. Na twee en drie weken ook niet. 

Vier weken later: Helaas moet ik u meedelen dat de commissie besloten heeft de sollicitatieprocedure met u niet voort te zetten.  Wij danken u voor te getoonde interesse en wensen u veel succes bij verdere sollicitaties Drie maanden te laat en dan zo'n korte reactie. Dat is wel erg kort door de bocht

Nog korter Dank voor uw mail. Ik acht u artikelen niet geschikt voor publicatie in ... Ik acht u echter niet geschikt om dit te beoordelen

Helaas kan ik je niet verder helpen als het gaat om journalisten / redactiefuncties. Onze redacties zijn zelfvoorzienend en daarom kan ik je alleen maar adviseren om je sollicitatie richting de verschillende redacties te versturen. Zelfvoorzienend? Ouwe (blanke) jongens krentenbrood noemen we dit.

In totaal hebben we 89 reacties ontvangen op deze functie. Uit de brievenselectie hebben we een aantal kandidaten geselecteerd waarvan wij verwachten dat zij goed passen binnen het functieprofiel. Helaas moet ik u meedelen dat u niet in aanmerking komt voor de vacante functie. Da's balen zeg.

Het aantal reacties op deze functie was voor ons overweldigend, meer dan 70. Hierdoor waren we genoodzaakt streng te kijken naar de eisen die in de vacature gesteld waren. We hebben gekeken naar je ervaring, je (studie)achtergrond en naar affectie met de doelgroep. Via deze weg willen we je mededelen dat je helaas niet uitgenodigd wordt voor een gesprek. But I love your doelgroep.

Inmiddels hebben wij alle binnengekomen sollicitaties zorgvuldig bekeken en een eerste selectie gedaan. Wij hebben besloten de procedure in eerste instantie voort te zetten met andere kandidaten die beter passen bij het door ons gewenste profiel.
Alweer dat profiel. Wat een dooddoener.

Inmiddels hebben wij alle binnengekomen sollicitaties zorgvuldig bekeken en een eerste selectie gedaan. Wij hebben besloten de procedure in eerste instantie voort te zetten met andere kandidaten die beter passen bij het door ons gewenste profiel. Ander bedrijf, zelfde reactie. Huh?

We hebben meer dan 250 reacties ontvangen op onze vacature. We hebben ons best gedaan om alle sollicitaties te beoordelen om uiteindelijk een beperkt aantal kandidaten uit te nodigen voor een eerste kennismakingsgesprek.

 Het spijt me je te moeten laten weten dat jij niet tot de geselecteerde kandidaten behoort die we uitnodigen voor een eerste gesprek. Niet omdat we je werkervaring en vaardigheden in je CV niet waarderen, maar omdat andere kandidaten beter aansluiten op het gevraagde profiel. In verband met het grote aantal reacties dat wij hebben ontvangen, kunnen wij helaas niet ingaan op vragen over de specifieke reden waarom je niet behoort tot de geselecteerde kandidaten. Ondanks de afwijzing, streelt de lengte ervan mijn egootje. 

Vanwege het grote aantal sollicitaties is het helaas niet mogelijk om u via deze weg persoonlijke feedback te geven op uw sollicitatie. En dat stel ik ook op prijs.

Hoe klinkt een afwijzing in andere talen? Thank you for your interest in the Editor’s position at ...... We carefully reviewed your application and regret to inform you that we have chosen to pursue the selection process with other candidates whose profiles more closely match our priorities. Klinkt niet beter. 

Maar we blijven positief: Ik vind je brief en je cv interessant, maar op dit moment hebben we niet direct iemand nodig. Ik houd je brief echter wel in portefeuille, zodat we eventueel in de nabije toekomst nog contact met je kunnen opnemen 

Je bent nu opgenomen in onze kandidatenpool speciaal voor de Non Profit. Zodra wij een passende vacature hebben ontvangen, word jij direct door ons geïnformeerd. Hier hoef je dus niets meer voor te doen, wij mailen jou de vacature toe! 

We wish you the best of luck in your future pursuits.